Juvenile xanthogranuloma - Yetkinlik Yaşına Çatmayan Ksantogranuloma
https://en.wikipedia.org/wiki/Juvenile_xanthogranuloma

Bir az sarı rəngə malik olması xarakterikdir.

Uşaqlarda sarı düyün. Yetkinlik yaşına çatmayan tipik ksantogranuloma (Juvenile xanthogranuloma).
relevance score : -100.0%
References
Juvenile Xanthogranuloma 30252359 NIH
Juvenile xanthogranuloma (JXG) kifayət qədər ümumi bir vəziyyətdir və uşaqlarda ən çox rast gəlinən non‑Langerhans cell histiocytic disorder növüdür. Təxminən 75 % hallarda bu lezyonlar həyatın ilk ilində özünü göstərir və xəstələrin 15‑20 %-dən çoxunda doğuşdan olur. Yetkinlərdə nadir olsa da, JXG adətən iyirmi‑otuz yaş aralığında insanlarda baş verir və əksər yetkin xəstələrdə yalnız bir lezyon olur. Klinik olaraq, əsasən üzdə, boyunda və bədənin yuxarı hissəsində tək və ya çoxlu sarı‑narıncı‑qəhvəyi möhkəm qabarıq qabarlar və ya topaklar kimi görünür. Ağız boşluğunun lezyonları nadirdir, lakin dilin yanlarında və ya ağızın digər yerlərində sarı bir topaq kimi görünə bilər və bu, ehtimal ki, xoralara və qanaxmaya səbəb ola bilər. Dəri lezyonları adətən simptomlara səbəb olmur və bir neçə il ərzində öz‑özünə yox olur. Nadir olsa da, göz tutulması dəridən kənarda ən çox rast gəlinən problemdir, sonra isə ağciyər tutulması gəlir. Ocular JXG tipik olaraq yalnız bir gözü təsir edir və xəstələrin 0,5 %-dən azında baş verir, baxmayaraq ki, oküler tutulumu olanların təxminən 40 %-də diaqnoz qoyulduqda çoxlu dəri lezyonları da müşahidə olunur.
Juvenile xanthogranuloma (JXG) is a relatively common entity and is the most common form of non-Langerhans cell histiocytic disorder of childhood., It is estimated that in 75% of cases, lesions appear during the first year of life, with >15-20% of patients having lesions at birth. JXG is rare in adults, with a peak incidence in the late twenties to thirties. The majority of adult patients have solitary lesions. Typically, the clinical presentation consists of solitary or multiple yellow-orange-brown firm papules or nodules. The most common locations are the face, neck, and upper torso. Oral lesions are rare and often occur as a yellow nodule on the lateral aspects of the tongue. Oral lesions can also arise on the gingival, buccal mucosa, and midline hard palate and may ulcerate and bleed. Cutaneous lesions are usually asymptomatic, and most lesions spontaneously involute over the course of several years. Although occurring rarely, ocular involvement is the most common extracutaneous site involved, followed by the lungs. Ocular JXG is nearly always unilateral and develops in less than 0.5% of patients. Approximately 40% of patients with ocular JXG, however, have multiple cutaneous lesions at the time of diagnosis.
Juvenile Xanthogranuloma: An Entity With a Wide Clinical Spectrum 32721389Juvenile xanthogranulomas (JXGs), non‑Langerhans hüceyrəli histiositozların daha geniş kateqoriyasına daxil olan, nadir və xoşxassəli xəstəliklərdir. Onlar adətən başda və ya boyunda bir və ya bir neçə qırmızı və ya sarımtıl topaqlar şəklində ortaya çıxır. Əksər JXG‑lər doğuşda və ya həyatın ilk ilində meydana gəlir. Nadir hallarda, bu lezyonlar dərinin xaricindəki sahələrə də yayılaraq, gözlərin tutulması ilə nəticələnə bilər; bu, mövcud ədəbiyyata görə xüsusi diqqət tələb edir. Ümumiyyətlə, dəridəki JXG‑lər öz‑özünə yox olur və adətən müalicəyə ehtiyac duymurlar.
Juvenile xanthogranulomas (JXGs) are uncommon, benign diseases that are part of a larger category of non-Langerhans cell histiocytoses. They typically show up as one or more red or yellowish lumps, often found on the head or neck. Most JXGs develop either at birth or within the first year of life. While it's unusual, sometimes they can affect areas beyond the skin, with eye involvement being something to watch for according to existing literature. Generally, JXGs on the skin go away on their own and typically don't need treatment.
Göz lezyonları JXG‑də olan insanların təxminən 10‑də birində ortaya çıxır və görmə qabiliyyətinə təsir göstərə bilər. Dəri lezyonları adətən öz‑özünə yox olur, lakin göz zədələri nadir hallarda özbaşına yaxşılaşır və müalicə tələb edir.